༤༥
༤༥
དེ་ལྟར་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་བཏགས་གཞག་གི་འཁོར་འདས་ཀྱི་དངོས་ཆོས་སུ་སྣང་བ་དེ་དག་འདོགས་བྱེད་རྟོགས་པས་བཏགས་ནས་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣང་བ་རང་སེམས་ཞེས་དཔལ་ལྡན་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་དག་གིས་རྩལ་འདོན་དུ་མཛད་དེ། རྗེ་འབྲི་ཁུང་གླིང་པས། གྲུབ་མཐའ་སྣང་བ་རང་སེམས་ཡིན། །ཕ་སྐད་སྟོང་ཉིད་རྒྱུད་འབྲས་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་སྒྲིབ་གཉིས་སོགས་སྤྲོས་པའི་རྟེན་དུ་མ་གྲུབ་ནའང་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་དངོས་ཆོས་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན། བཏགས་ཆོས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་དབེན་པའི་རྫུན་ཆོས་ཉིད་དུ་གསལ་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་བཏགས་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་དབང་དུའམ་རང་བཞིན་ནམ་རྫས་བཏགས་གང་རུང་གི་དངོས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བདེན་ཅིང་དེར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་བཏགས་ཆོས་ཡུལ་དང་འདོགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀར་ཡང་དེ་དང་དེ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བྲལ་ན་དེ་དང་དེ་མིན་དུ་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་པ་དང་ཡང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྤྱིར་བཏགས་བཞག་གི་ཆོས་སུ་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་ཡིན་ན་བྱ་བྱེད་གཞན་དབང་ཅན་དུ་གྱུར་པར་སོང་ལ། གཞན་དབང་ཅན་གྱི་བྱ་བྱེད་ལ་རང་དབང་དུ་གྲུབ་པའི་བྱ་བྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བཏགས་གཞག་གི་བྱ་བ་ཡུལ་གྱི་དངོས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་དེ་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་པར་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བློ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དེའང་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པའང་རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། རྐྱེན་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་རྐྱེན་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བས། རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོས་མའི་རྐྱེན་ནི་མ་བཅོས་པའི་རྐྱེན་ཡང་དག་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་འགར་ཡང་དེ་དེ་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་དམིགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ལ་ལྟ་སྒོམ་དུ་བྱའོ།

以下是简体中文直译：
这样，被分别念所假立的轮回涅槃诸法的显现，仅仅是由能假立的分别念假立后在心中显现而已，并非真实存在或与其他事物相异而存在。因此，显现即自心，这是具德达波噶举派所特别强调的。如至尊直贡林巴所言："宗见即显现为自心，父语即空性因果。"
那么，如果诸法以如此多样方式显现，却无自性可得，没有作为二障等戏论之所依而成立，那么能假立的分别念本身是否如此存在呢？如果清楚地了知所假立的轮回涅槃诸法显现都是离实有的虚幻法性，那么依赖于这些的能假立心也不能离开所假立法而独立成立。因此，无论是自主、自性还是实质或假立的法性中，都不能真实成立为分别念的自性。所假立的对象和能假立的主体二者都远离了各自实有的戏论；若如此远离，也就远离了此与彼之别的戏论。
一般而言，若称为假立之法，则必成为依他起的作用，依他起的作用中无有自主存在的作用，因此当所假立的对象没有实质性成立时，能假立的主体也不可能在具智慧者心中产生实有的认知。而且，能假立的分别念也非自主成立，它由众多因缘聚合而成；这些因缘又依赖于其他因缘而生，因缘本身也都是空无自性的，所以虚构的因缘不能作为未经造作的真实因缘而存在。
因此，对于显现与心的任何法，无论是实有、非实有，还是存在、不存在等一切显现对象都平息的这种状态，应当以此为见解和修行。


 །
༤༥

以下是简体中文直译：
།
45
注：原文仅包含一个藏文标点符号"།"（谢达，藏文句号）和数字"45"。由于没有实质性内容需要翻译，我只能如实呈现。


